de onmacht van politici vs vluchtelingen crisis

“De grootste humanitaire catastrofe sinds de Tweede Wereldoorlog”. Zo noemde de Paus zijn bezoek j.l. aan aan vluchtelingenkampen op Lesbos.

Politici wegen af welke gevolgen hun beslissing hebben voor partij en vaderland terwijl zij zelf worden afgerekend op daden die telkens op grote weerstand stuiten bij hun electoraat.

Lichaamstaal wordt in de politiek vaak verhuld door de overtreffende stap van diplomatie die een nevel van zelfvertrouwen geeft, maar toch blijft het blijft boeiend te zien wat er achter de woorden wordt bedoeld.

Premier Rutte geeft antwoord op vragen van de heer Roemer waarbij de handen een rol spelen in het uitdrukken en rangschikken van zijn gedachtengang. De z.g.’gestes de préhension’, het vasthouden van het spreekgestoelte, is nodig om niet te wankelen en wordt gebruikt in situaties waarbij de spreker houvast nodig heeft. Even later zien we dat de handen wijd geopend tegen elkaar worden gehouden waarbij de vingertoppen elkaar bijna aanraken. Het zorgvuldig uitkiezen van woorden (‘vingerspitzen’) duidt erop dat de premier op eieren loopt wat betreft maatregelen voor en onrust van bewoners bij de opvang van vluchtelingen. De handen tonen symbolisch de wens partijen samen te brengen, maar de afstand tussen de handen blijft bestaan en toont eerder dat dit niet snel zal gebeuren…  Het “delen van zorgen” wordt begeleid met een breed en open gebaar.  Even later zien we een vuist met opgestoken duim als teken dat er in Brussel wordt onderhandeld, maar de gesloten vuist laat ons ook weten dat de premier hierover verder geen inzicht in wil, of kan geven.

Gebaren verraden ons niet maar ondersteunen juist wat we denken en verduidelijken wat we bedoelen. Zonder gebaren praten is onmogelijk maar vooral onlogisch, tenzij het lichaam functies weigert. Zo onderscheiden we de diachronische gebaren van Rutte wanneer hij spreekt over “mensen die zich hier melden (gebaar links) en mensen die zo snel mogelijk moeten worden teruggestuurd”(gebaar rechts) van de neuro-symboliek: ‘wij’ (links) is ‘bij ons’ en heeft een warme connotatie, terwijl ‘zij’ (gebaar naar rechts) een zekere afstand symboliseert. Tot slot zien we Rutte’s gebaar van overgave met de handen wijd geopend in de lucht. Laten we Dhr Rutte veel wijsheid toewensen..!

Tags: #lichaamstaal, #synergologie,#synergology, #Gerard Stokkink, #ISN

Advertenties

Over Gérard Stokkink

Gerard Stokkink, lecturer body language & non verbal communication
Dit bericht werd geplaatst in publicaties. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s